محمد تقي المجلسي (الأول)

183

يك دوره فقه كامل فارسى (فارسى)

او بيشتر از پر راست داشتن باشد يا برابر يا انكه او را سنگدان باشد يا دانه دان يا خار بزرگ بر پاى و مكروه است فاخته و چكاوك و هدهد و زاغ و پرستوك نزد اكثر و مرغان ابى حكم مرغان گذشته دارند در اعتبار پريدن و سنگدان و دانه دان و خار پاى قسم سوّم حيوانات آبى حرامست همهء آن الّا ماهى كه فلس دارد و اگر چه ريخته باشد و حرامست ماهى مرده كه به روى اب افتاده باشد كه معلوم نباشد كه در بيرون اب مرده است و بعضى گفته‌اند اگر مشتبه شود كه ماهى را كشته‌اند يا در اب مرده او را در اب اندازند اگر بر پشت افتد حرامست و اگر بر رو مىافتد كشته است و حلال و اگر ماهى در شكم ماهى كشته يابند حلالست قسم چهارم چيزهاى روان حرام است از آن خمر و هر چه مستى اورد همچو بوزه و فقاع خواه از خرما باشد يا از عسل يا مويز يا زرت يا جو و چون بسيار ان مستى كند اندك ان نيز حرام باشد و شيرهء انگور چون بجوشد و زير و بالا شود حرامست مادام كه چهار دانگ ان به جوشيدن نرود يا به سركه نشود و حلالست شيرهء مويز و شيرهء خرما مادام كه مستى نياورد و مربى جلالست و اگر چه ازو بوى مست كننده ايد و حرامست خون ريخته از جميع حيوانات و خون حيوانى كه خون ريخته نداشته باشد مثل وزغ و كيك و مانند ان غير از خونى كه در گوشت ميماند بعد از كشتن و خون رفتن ازو كه انحلالست و شير هر حيوانى حكم ان دارد در حلال و حرامى و مكروهى و همه بولها حرامست الّا بول شتر از براى شفاء و هر چيزى روان كه به نجاست برسد حرامست پيش از پاك ساختن انرا اگر پاك گردد همچو اب و همچنين حرامست فضلهاء حيوانات از ادمى و غير او همچو اب دهن و اب بينى و اگر چه پاك است و بعضى مىگويند كه رخصت شده در اب دهن دختر و اب دهن شارب الخمر پاك است مادام كه متغير بخمر نشود و حلال مىشود خمر چون به سركه شود و اگر چه بانداختن چيزى باشد روان يا غير روان و ظرف ان نيز پاك ميگردد و ليكن مكروه است انداختن چيزى در ان امّا اگر نجسى ديگر در انجا اندازند به سركه شدن پاك نگردد و حلال نشود و اگر سركه در خمر بريزند كه تمام سركه شود ان پاك گردد و اگر خمر در سركه ريزند پاك نگردد و اگر چه باقى از ان خمر سركه شود قسم پنجم در چيزهاى خشك حرامست از آن هر چه پليد است مادام كه پاك نشود اگر قابليت پاك شدن داشته باشد و بنگ و زهرهاى كشنده و امّا انچه اندك ان نميكشد همچو ترياك و سقمونيا و شحم حنظل جائز است خوردن ان مادام كه گمان مردن يا فساد مزاج يا گرديدن ان نباشد و همچنين حرام است گل و خاك الّا خاك امام شهيد حسين بن على عليهما الصّلوة به قدر نخودى به قصد شفا و گل ارمنى از براى نفع تتمه و در ان چند مسئله است اوّل جانور حلال گاهى است كه حرام مىشود به آنكه نجاست آدمى را غذا سازد و حلال شدن او بانست كه او را علفهء پاك دهند شتر را چهلروز و گاو را بيست روز و بعضى سى روز گفته‌اند و گوسفند ده روز و بعضى بست روز گفته‌اند و بعضى چهارده روز و بط و مانند ان پنجروز و مرغ خانگى و مانند ان سه روز و بعضى پنجروز گفته‌اند و ماهى يكشبانروز و غير اينها چندانكه نجاست خوردن او برود و اگر جانورى را مادهء خوك شير دهد و گوشت او سخت گردد حرام شود گوشت او و گوشت نسل او و اگر سخت نگردد مكروه شود و سنّت است كه هفت روز او را علفهء پاك يا شير دهند و اگر شير زنى بخورد و سخت گردد گوشت او مكروه باشد گوشت او و اگر خمر بخورد گوشت او را بشويند و بخورند دوّم تخم هر حيوانى تابع اوست در حلالى و حرامى و مكروهى و اگر مشتبه گردد بخورند انچه سر و